Yars, Topol ve öncülleri: Sovyet ve Rus mobil füze sistemleri
35 yıl önce, 1985'te Sovyetler Birliği Stratejik Füze Kuvvetleri Topol mobil füze sistemi ile silahlandırıldı. Sistem Batı'da Sickle diye adlandırıldı. O zamandan beri Rusya'nın sahip olduğu kıtalararası savaş başlıklarının neredeyse yarısı mobil füze sistemlerinde bulunuyor. ABD ise farklı bir yoldan ilerledi.
Silolar ve denizaltıları
Rusya Stratejik Füze Kuvvetleri, Mobil kara sistemleri ile birlikte silo tabanlı kıtalararası balistik füzelere de sahip.
Silo tabanlı füzeler
Artıları:
Konuşlandırıldığı alana yönelik nükleer saldırıya dayanabilecek tonlarca ağırlığı olan kapaklı sığınak.
Eksileri:
Doğrudan isabet siloyu yok edebilir, sistem sabittir.
Mobil füze sistemleri
Artıları:
Konuşlandırıldıkları ve devriye için hareket ettikleri alanların koordinatları her seferinde değişiyor. Mobil kara füze sistemlerini uçsuz bucaksız Rusya topraklarında izlemek neredeyse imkansız.
Eksileri:
Silolara göre daha az korumalı
Mobil kara füze sistemlerini uçsuz bucaksız Rusya topraklarında izlemek neredeyse imkansız.
ABD ordusunda mobil füze sistemleri bulunmuyor. Arsenal Oteçestva Dergisi Genel Yayın Yönetmeni Viktor Murahovskiy, ABD'nin dayanıklı stratejik kuvvetlerinin ana unsurunun balistik füzelerin bulunduğu nükleer denizaltıları olduğunu belirtti.
Fotoğraflarda: Trident II (D5LE) balistik füzesi atış talimi sırasında USS Maine denizaltısından fırlatılıyor. // ABD filosunun envanterindeki balistik füze taşıyıcı USS Maine denizaltısı
Yars sistemlerinin öncülleri
Temp-2S
Orduya 1976'da teslim edildi. Altı akslı bir çekiciye yerleştirilen kırk tondan fazla ağırlığında katı yakıtlı monoblok füze ile donatılmıştı.
Temp'in atış menzili 10 bin kilometreydi. Termonükleer savaş başlığının gücü 650 kilotona ulaşıyordu.

Bu silah, Stratejik Silahların Azaltılması Anlaşması'nın (START) hükümleri gereğince 1986'da hizmetten çıkarıldı.

Temp-2S daha gelişmiş farklı mobil füze sistemleri için altyapı oluşturdu.
Pioner mobil kara füze sistemi
Yardımcı araçların katılmasını gerektiren Temp'in aksine Pioner sistemi tamamen bağımsızdı. Üzerinde bulunan daha modern elektronik cihazlar sayesinde Pioner'in isabet oranı oldukça arttı.
Sistemin atış menzili 6 bin kilometreydi. SSCB bu sistemlerden yaklaşık olarak 500 adet üretti, Orta ve Kısa Menzilli Füzeler Anlaşması (INF) imzalandıktan sonra sistemler 1990'lı yılların başında ortadan kaldırıldı.
Topol
Topol, üç kademeli kıtalararası balistik füze taşıyordu. Savaş başlığı 550 kiloton gücünde olan Topol füzesi, 10 bin kilometreyi aşkın mesafelerdeki hedefleri imha ediyordu. Topol ekibinin hazırlık ve fırlatma işlemleri için sadece 2 dakikaya ihtiyacı vardı. Topol arazideki engelleri rahatlıkla aşıyordu, yüksek manevra kabiliyetine ve hız özelliklerine sahipti.
Topol-M
Sistemin daha da geliştirmesi sonucu daha korunmuş, otomatik ve özerk Topol-M ortaya çıktı.
Yeni sistemin isabet oranı birkaç kat yükseltildi. Monoblok savaş bölümünün yanı sıra bölünen savaş başlıkları bloku da mevcuttu, savaş başlıklarının her biri kendi hedefine yöneliyordu. Sisteme ayrıca füze savunma sistemlerinin aşılmasını sağlayan pasif ve aktif sahte hedefler eklendi.
Silo tabanlı Topol-M füze sistemiyle atış talimi
Şu anda Rusya Stratejik Füze Kuvvetleri, yeni Yars kıtalararası balistik füze sistemleri ile yeniden donatılıyor.
Yars füze sistemiyle atış talimi
Aktif bölgedeki uçuş süresi hissedilir ölçüde kısaldığı için füze saldırılara karşı daha dayanıklı hale geldi. Füze ayrıca havadayken manevra yapabiliyor ve sahte hedefler fırlatıyor, bu nedene önlenmesi oldukça zorlaşıyor.